27-02-09 -- 01-03-2009 (Hermanus)

Nou het weekeindje is eindelijk voorbij. Zo wat een marteling was dat zeg. We zijn vrijdag vertrokken dus. Na wat bier en whisky te hebben ingeslagen zijn we gaan rijden. Meteen na het afslaan richting de snelweg stonden we in een file. Begon dus al meteen goed. Maar ja, na ongeveer een 30 minuten tot een uur in een file te hebben gestaan hebben we eindelijk kaapstad verlaten. Na een tijdje op een lange rechte weg te hebben gereden zijn we de kust route gaan volgen naar Hermanus wat ongeveer op 120 km afstand ligt. Natuurlijk zijn er de nodige foto’s gemaakt onderweg vanuit de auto.

In Hermanus zijn we uiteindelijk bij ons huisje terecht gekomen. Voor onze maatstaven was dat erg luxe. Het huis was zeer groot met 5 slaapkamers die elk hun eigen douche, bad en toilet hebben. Op de benedenverdieping was een kleine keuken met een kleine woonkamer. Daar was tevens ook de eerste slaapkamer. Op de bovenverdieping was een zeer grote informele woonkamer, met daarnaast een formele woonkamer. Daar op aansluitend was een eetkamer en een zeer grote keuken. Een speciale ruimte voor een binnenshuis braai. Bij de informele woonkamer was een zeer groot balkon met uitzicht op de zee. Hier was nog een braai te vinden. Verder was er op de bovenverdieping de andere slaapkamers te vinden. Ofwel het was zeer groot.

Die vrijdag zijn we naar het centrum gegaan. Bleek nog een heel moeilijk karwei eigenlijk, want ze hadden geen taxi in Hermanus. Daarnaast waren de meiden (die waren later gekomen) zonder normale verlichting (alleen stadverlichting eigenlijk) in het donker gaan rijden langs de kust. Dus dat was nog wel spannend voor hun. Maar goed, we hebben uiteindelijk een taxi gevonden die bereid was om ons heen en terug te brengen. Dus we hebben even lekker gegeten en gedronken in het dorpje.

Zaterdag zijn we allemaal naar het strand gegaan. Het was echter wel een bewolkte dag met veel wind. We werden dan ook gezandstraald op het strand. Het water was ook heerlijk koud (weet niet de temp, maar wel dat je er niet langer dan 5 min in kon zitten zonder wetsuit). Na verloop van tijd zijn de dames gaan winkelen en een gedeelte van de mannen vlees gaan kopen voor de braai voor die avond. Ik, Roelof en Rob zijn een wandelroute gaan doen langs de kliffen die ze daar hadden. Hebben we ook een aantal leuke foto’s van gemaakt. De wandeling duurde ongeveer 2 uur en heeft ons naar het centrum van Hermanus gebracht.

Die avond zijn we wezen braaien. We hadden iets teveel vlees, maar het was super lekker. Natuurlijk werd er daarbij ook het nodige drank verwerkt. Later op de avond zijn we weer het centrum in gegaan om te gaan stappen. Zijn veel foto’s van gemaakt. We hadden het trouwens ook zeer naar onze zin. Was alleen dat we blijkbaar op een besloten vrijgezellen feest terecht waren gekomen, maar na het praten met de bazin was alles prima.

De volgende dag (zondag) was iedereen redelijk fris, behalve Rob, die zat lekker boven de toilet te kotsen. Maar goed, na een ontbijtje zijn de meiden naar het strand gegaan en de guys zijn een wandelroute gaan doen in de bergen. Zeer vermoeiend met die hete zon, maar wel een zeer mooi uitzicht. We gingen de waterval route doen met de veronderstelling dat we lekker bij de waterval wat verfrissing konden krijgen, maar zoals je op de foto’s kunt zien stelde die waterval niet zoveel voor. Dus maar verder wandelen dus.

Na het wandelen zijn we even terug gegaan naar het huisje. Daar bleek Rob nog meer te kotsen. Tot overmaat van ramp bleek er ook geen waterdruk te zijn dus we konden niets wegspoelen e.d. Dus maar even de eigenaar opgezocht en dit gemeld.

Terwijl Rob ziek op bed lag is de rest naar het strand gegaan om nog even van het mooie weer daar af te koelen. Na het nuttigen van een thaise kip salade en 2 cappuccino’s zijn we weer terug gegaan naar het huisje om alles op te ruimen en te pakken voor de terugreis.

De terugreis is net zo boeiend als de heenreis. Rob was nog steeds ziek en kon geen eten of drinken meer vasthouden. Maar ja, wat moet je als je terug moet. Ofwel Rob voorin de auto en hopen dat hij optijd roept dat we aan de kant moeten. We waren dan ook om 16.30 vertrokken, hebben in het centrum nog een ijsje genuttigd (behalve Rob) en zijn daarna gaan rijden richting Kaapstad.

Onderweg hield Rob zichzelf aardig goed. Pas op het moment dat we Summerset West in het oog kregen (is ongeveer 40 km van Kaapstad af) moesten we de auto aan de kant zetten. Op zich maakte dat niet zoveel uit aangezien we toch in een file waren gekomen. Het grappige was dat terwijl Rob stond te kosten er een ambulance achter ons ging staan. Na het hele verhaal uit te leggen dat hij niets binnen kon houden, zelfs geen vocht. Na wat heen en weer gepraat erover hebben we maar besloten op hun advies om hun te volgen naar een ziekenhuis in de buurt.

Bij het ziekenhuis aangekomen hebben we meer dan een uur moeten wachten voordat hij werd geholpen. Helaas voor hem konden we er niet bij aanwezig zijn aangezien ze dit niet toe lieten. Dus wat kun je anders doen dan wachten. Aangezien we niets bij ons hadden behalve wat vreterij en bier gingen we dat maar nuttigen. Na ongeveer 3 uur was ongeveer de gehele bier voorraad leeg, maar Rob was eindelijk ontslagen uit het ziekenhuis. Had een infuus gekregen en een advies om meer water te drinken en minder drank. Haha.

Maar goed na ongeveer een vertraging van ongeveer 5 uur waren we eindelijk terug.